Beroak nau konkistatu gabarekin batera. Ezinegon bihurtuta.
Bakarkako hizketaldiak garestitu dira,
izerdia merkatu
izozki bat marraztu dut paperean.
Maindireek berunezkoak dirudite.
Udaren ipurdi zaporea…
|
|
0 iruzkin
Pentsatzen dihardut,
haserre nere buruarekin, eta besteren batekin.
Haserre uda hasierak espero baino ilun gehiago dituelako.
Ilun ugari eguraldi on askoren azpian ezkutatuta.
Eguraldi ona zer da bada, gezurrezko irriparre horietako bat baino.
Hondarraren gainean ortzimugako marrari begiratzean konturatzen naiz: denak du amaiera bat.
Baina zergatik nahi dugu etengabe luzatu hura. Bidaia etengabe luzatu nahi dugu, nahiz eta bidaiarekin nazka-nazka eginda egon batzutan.
Zer da esperantza agian? Horren errua da gure egoskortasuna? Garbi dago behintzat; egoskorrak gara izatez.
Maitasuna da bizitza eta bizitza maitasun. Paraleloak dira. Ez dago bata bestea gabe.
Ahantzi bestelako formulak, hori horrela da.
Batzuek beren burua dute soilik maite.
Beste batzuek jende gehiegi maitatzen dute.
Besteren batek argazki zaharkitu bat edukiko du soilik.
Argazki zaharkitu hori izanen da bere bizitzari zentzua ematen diona.
Hori maitatuko du.
Haserre nago ene buruarekin
eta besteren batekin.
Baina beste hori da
nire bizitzaren zentzua…
“Eta finean,
zer zara bada maitasun?
Gidoirik gabeko pelikula
txar bat besterik ez.”
|
|
0 iruzkin
Txorimaloaren begiak
nire eginda. Elur panpinarenak antzekoak dira.
Begiratzen diot itsasoaren amaierako
marrari.
“Ortzimugak ez balu marrarik.
Infinitoan bidaiatzea posible balitz,
Txorimalo baten begiak
nire eginda soilik.”
Orduan ulertuko nituzke, ditudan amets burugabe guztiak,
eta hondar aleei jaramonik ez egin.
|
|
0 iruzkin
Eskuak elkar laztan eginaz definitzen zaituzte
zaila zara bai
zaila maitasun
Begien gurutzamenduaz ulertzen zaitut
zaila zara bai
zaila maitasun
Jakin min, lotsaren muin
zaila zara bai.
Biharamuna gaur bilakatu da eta etzia bihar. Goizez eguzkiaren printzek bustita iritsi zait jai-giroaren soinua, urak egin du bere lana, ez dut ajerik. Dutxa bero bat hartu eta gosari ondoko lasaitasunetik pixkat ateratzeko SKTren azken diska jarri dut. Atzo bilakatutako gaur hartan erosia. Gaur bilakatutako bihar hontan gozatzeko. Eta Kakagurea sartu zait. Komuneko paperean.
Ni banoa, badirudi askatasuna nire emaztea zela, Slam poema bat denboran zehar ezkerreko poltsikoan usteltzen, eta etxe bat zait geratzen bihotzean, edo WCan. Loreak udan ihintzak bezala, tiro paraboliko zuzena eginen dut bihar. Ni banoa.
|
|
4 iruzkinak
Uribarriko kaleetan ibiltzea gustoko dut goizean. Arnomendi kafetegitik atera eta bueltaxka ematea, bakarrik. Inori esplikaziorik eman gabe, inorengatik kezkatu gabe, baina denekin oroimenean. Oroitu bertso eskolaz, han botatako bertxo eskasez, eta Etxeberriatarrez. Oroitu koadrilaz eta dardo partidez. Hondartzaz, gure txokoaz Xarabi eta Garaban parean. Xarabi+Garaban= Garabi taldeaz ere nola ez.
Inor ez naizen leku batean, kezkak ahaztu eta lagunak oroitzea, ariketa ona da egunero bonbardeatzen duten nere buruarentzat.
|
|
0 iruzkin
Zulo bat
hutsa
ezerezez betea.
Gezurra diot
airez betea dago.
aire berriz
desesperantzaz
esperantzaz
amodioz,
gorrotoz
sentimentuz bai behintzat.
Aireak daramatza sentimenduak
berritzen beti
zuloak hor darrai.
|
|
0 iruzkin
Dardararen
katilua bezala
igande goizez
Gasteizen.
Gainezka;
orain bai,
orain ez.
Egoeraren pultsua
ez da ona,
ez dut datorrena
ezagutzen,
ezta dagoena ere.
Platertxoa zikindu da.
Dardararen
kafe katilua
dakusat nigan.
Igande
goiza da
Gasteizen,
platertxoa zikindu da.
Inprobisazioa du ardatz maitasunak; momentua, unea bera. Uneak iradokitzen duena, logika eza. Logikaz gaindiko zera bat da. Peugeot 206aren beira eta ekia bateratu dira ni itsutzeko asmoz, egunkaria ttiki geratu zait eta goizak laster eginen du bere buruaz beste. Kafearen kondarrak eta platertxo zikina…
Dardararen katilua ikusten dut nigan.
|
|
0 iruzkin
Banoa hara.
Inondik ikusi
ezin den,
izenik gabeko
lamentuen lurrera.
Tristeziaren uholdeetan
ito
den basamortura. Banoa.
Negarrez eginiko
egiak
erosten dituzten
zakarrontzietara.
“Negarrez dago,
zaparrada ostean
teila hegala.”
Banoa.
|
|
Iruzkin 1
Goizeko kafearen lurrina oraindik usain dezaket.
Ogi egin berriarenarekin ezkonduta, sudur zuloetan katigatuta.
Amaloi kafetegiak badu bere ikutua, bere xarma.
Agian soilik errutinagatik diot hau, agian eguneroko gauzak maitatzen amaitzen dugulako.
Azkenean ez al gara ba, gure errutina, gure ohiturak eta zelula mordoxka bat besterik.
Tira goizeko paranoiak.
|
|
0 iruzkin
Badoaz goizak eta arratsaldeak,eta badatoz berriak.
Hari bat aurkitu dut erdi zabalik dagoen atearen ertzean.
Berau heldu eta ibiltzen hasi nahi dut begiak itzalita.
Lurralde ezezagunak deskubritu berriz ere eta ihes egin orainari.
Eta berriz aurkitu andaluziako hondartzen antza duten amets hezeetan nire maitasuna.
Zu. Eta nire maitasuna. Eta zu, eta ni eta gure maitasuna.
Hariak jarrai dezala bere bidea utopiaratz andaluziako hondartzen antza duten amets hezeetan.
|
|
0 iruzkin
Hitza arma edo lore gisa hartu, zure aukera da. ——————————-
Azken iruzkinak