Aurrerapausoak Zerdiok berria eraikitzen!
Aurrerapausoak ematen ari gara, lanean buru belarri, zerdiok berria laster egon dadin sarean!
eutsi!
Aurrerapausoak ematen ari gara, lanean buru belarri, zerdiok berria laster egon dadin sarean!
eutsi!
Benetan tratu eskasa jasan dugu Mundua.com web-gunearen partetik, erorita egon da hilabete inguru zerbitzaria eta ez dugu ez abisurik, ez argibiderik ez ezer jaso gure postontzian. Blogari bezala haserrea etorri zaigu, esplikaziorik gabe, hainbeste denboran Zerdiok hilda ikustean…
Aldaketa etorriko da beraz irailean zerdiokera. Beste zerbitzari bat hartuko dugu, domeinu propioarekin, eta diseinua erabat ezberdina izango da.
Laster arte
Ile xerlo horien bueltan.
Kantoi luzearen amaierari so, ezerezari begiratzen zaionean bezala.
Begiak bi putzu galipotan.
Ile xerlo horien bueltan pausuak, lurra sentitu gabe, lerdea irenstea ahantzita, denbora arbuiatuz.
Nia bakarrik,
…………………….kontzientzia,
izatearen sukarra sumatuz. Inkonzienteki.
Ile xerlo horien bueltan, hamaika
………………. egin ditudan ametsak.
Hiltzen
…… ikusiko nauten ametsak.
asasinatuko nautenak.
Ile xerlo horien bueltan.
Bakardadea etortzen zait batzuetan,
iluntzen duenean batez ere.
Huts banengo bezala. Kanpotik huts.
Barrenean are hutsago.
Eta bakardadea sumatzen dut,
ene inguruan, begira. Zentimetro gutxitara,
bere hatsa.
……………Hotza.
Eta ohean sartzen naiz,
eta bera ez balego bezala egiten dut,
ezikusiarena
lo nagoela egiten dut,
berriz argitu arte.
Nere buruarekin engainuan;
joango delakoan.
Beti amestu izan dut mezuaren botilan. Beti, hondartzan ur ertzetik ibiltzean, aurkitutako botila oro begiratu dut mezua kausitzekotan. Beti ordea, mezu bakarra idoro dudana, hutsa da; edo koka-kola edo San Miguel. Hutsa. Ahantzi beharra sentitu dut, ahantzi beharra abentura istorioetako botila xarmangarriez, artelazkidun beira berde potoloz egindako piraten ron botilez…
Baina oraindik, ibil xerkatzen banabil, esperantza ez baitut galdu, gure sats artean ni bezalako ero batek botatako mezuaren botila aurkituko dudalakoan.
Agian udara honetan.
Hobeto, galdera bezala planteatuko dut, eztabaidarako gai izan dadin.
Nahiz eta gero inork ez eztabaidatu.
“Zertarako eztabaidatu? Erreala igo dun!” esaldiarekin erantzutea
arrunt bilakatu da-eta.
Gaurko gazteriak (zer da gazteria?)
haserrea al darama zainetan? Hain geldo, otzan eta meneko izatearen ondorioek
sortutako barne negar baten minez.
“Hitz soil batzuk entzutea nahikoa zen, hondora ez nendin gau ilun hartan…” Amodiozko hitz horiek entzun nahi nituen, baina batzuetan bihotzak ez du erantzuten. Eta ondoratu egiten zara itzalen sakonean. Begiak itxita ohitura hutsez, ez lo egiteko. Begiak itxita, ez negar egiteko, lastimaz. Negar egiten duzu, eta alperrik da pentsatzea, alperrik ixiltzea edo hitz egitea. Alperrik da bañugelara joan eta oihu egitea. Denbora da hilko ala berpiztuko zaituena. Denbora da dena, denboraren igaroa. Krudela.
Solonely

………………………..
“Nire hegoak, hitz
dira zure ezpainetan.
Zure begirada,
askatasun
ene erraietan.”
Arratsalde bateko haiku zoroa. Hori besterik ez. Oroimenak uzten didan oparitik baduena. Hitz goxoetatik baduena.
…………………………

———————————————————-
Gurekin Jai!!!
———————————————————-
Wordpressekin egina