ZERDIOK

Andereño bat ikusi nuen igande goizño batez,

Ixtant beretik agradatu haren begi ederrez,

Nik ez dut uste baduela parerik eztitasunez,

Neure bihotza tristerik dago harekin egon beharrez.

Ainitz maite baduzula fama hedatu zaitzu,

Egun guziz maite berri bat egiten omen duzu.

Horiek oro hola badira, nor fidaturen zaitzu?

Ganbiatu beharko zira ni nahi balin banuzu.

Bazindukeia beldurkunderik zu maitatu geroztik,

Nahi ere bazinkeiela ikusi zutaz bertzerik,

Ez dut uste litzateken mundu huntan gizonik

Kontent bizi ez laitekenik zu beretuz geroztik.

Mihian ditutzun hitz ederrak bihotzean bazintu,

Menturaz zure maitatzea delibera ninduzu;

Bainan gero desplazerik eman gogo baduzu,

Otoizten zaitut ixtant berean lurrez estal nezazu!

Ez nabilazu ikusi nahiz zu lurrez estalia,

Sobera dizut zuretako amodio garbia,

Hori sinetsadazut edo idokadazut bizia.

Horik oro ikusi ez dira zu galduz geroz, maitia.

Martin Larralde

Egunsentiek zentzua berreskuratu zutenean
eta goizeko hotza irensten ikasi nuenean maitemindu nintzen.

Olatuen orruek esnatu ninduten,
goizeko lehen kaioak, zeruaren armonia apurtu zuenean
eta bi perla ilun ziruditenak zure begiak zirela konturatu nintzen.
Urdin izan nahi zuten bi begi horlegi.
Talaimendiren magalean,
izokin kolorea zen nagusi hodei zaharren inguruan.
Hondar bustia nabariaz,
praka bustiaz,
bustiaz…

Egunsentiek zentzua berreskuratu zutenean
eta goizeko hotza irensten ikasi nuenean, maitemindu nintzen.