ZERDIOK

Hurrunetik ikusten da denbora zaharren nostalgia. Nola gaur egun ere zenbaitek garai zaharren inbidia gordina dugun, garai zailagoak faltan botatzen ditugun, gure guraso eta aiton amonen garai horiek. Errazegia da orain dena eta horrek gizartea pasibokeriaren kobazulotik bideratzen du, eta gero zaila da irteera berriz aurkitzea. Errebeldia gutxi, eta moda gisara saldua. Ezkerra eskuin, eta eskuina zentro, zuria gris, beltza marroi…

70.hamarkadaren bukaeran, “The times they are changing” zioen Bob Dylan-ek.
Gaur Raxoik dioen berbera.

Eta?

Etxera bidean, kaleak hutsak aurkitu ditut. Gabez kaleak hustu egiten dira, beno batzuk hustu eta beste batzuk aldiz bete. Nik etxera bidean husten diren kaleak besterik ez ditut aurkitu.
Barraskilo bat aurreratu dut, euriak esnatu duen barraskiloa. Ez nau agurtu, nahikoa zuen aurrera egitearekin.
Gauez kaleak hustu egin dira; ni aldiz, zurez bete naiz, zuk bete nauzu.

Barraskiloa jada etxean da, ni oraindik ez… banoa azkar ahalik eta gutxien bustitzeko

“Agur”
“…”

“Telebista geroz eta guttiago ikusten diat!”
(tartea)
“Nazka hartu zihoat… baina hala ere, beti aurkitzen diat uneren bat… jonkyek bezala.”
(tartea eta begiak igurtziaz batera lagunak erantzun dio)
“Nik ez zeukeat denborarik telebista ikusteko”
(tarte txikia)
“Eta ez diat nahi denborarik eduki… eroriko nauk bestela…”
(Ernatzun bizkorra)
“Irakurtzea askoz ederragoa duk eta…”, “… ez diagu apenas irakurtzen…”
(aho zabalka, tartea)
“Begiak usteldu zaizkidak… begiak usteldu zaizkidak…”

Gaur euriak busti nau.
Portaletik atera eta tantak jausten ikustean jakiten duzu euria ari duela eta busti eginen zarela. Bai ala bai. Bi zutabeen artetik igaro, atariko burdinezko ate beltza pasa eta euriak busti nau instante horretan.
Baina berdin dio.
Maria Inmakulada aldera bira egin eta laster batean ikusi dut guraso bat eskolako atetik begira, espiatzen balego bezala. Bai bere semea jolasaldian dagoela eta… ezin bakarrik utzi. “Agur” behartu bat bota diot, irrifarre faltsu eta behartu bat ahoan marraztuta nuelarik. Aurrera jarraitu dut.
Beti galdetu izan diot neure buruari zergatik ote diren handiagoak Mª Inmakulada pareko zuhaitzak…. Auskalo… ez da izango ez, bertatik datozen bibrazio positiboengatik… ezta ere Sor lamasviejak botatzen dituen oihuengatik…
Txurruka etorri zaitu burura.
Txurruka
kantinplorak
umekeriak
Beti jakin izan dut tonto hutsa naizela. Beti jakin izan dut…
barkatuko nauenik badela.

“Sois el demonio!!”

Izan bedi treneko bagoi bat, m eserleku dituena. Demagun eserlekuak A
motako multzotan banatuta daudela. A motako multzo bakoitzean 4 eserleku
daude, bi bata bestearen alboan eta beste biak hasierako bi eserlekuan
aurrean. Bagoiko eserleku kopurua, m, honakoa izango da:

m=4p | non p A motako multzo kopurua den

Demagun, orain, n pertsona, elkar ezagutzen ez dutenak, sartzen ditugula
bagoian. Honako kasu hauek ditugu (fisika kuantikoaren emaitzak ez dira
kontutan hartu):

1. n<p bada, gutxienez A motako multzo hutsa bat egongo da eta
ez-hutsak diren A motako multzo bakoitzean gehienez pertsona bakarra egongo
da. Beraz, pertsona bakoitzaren inguruan 3 eserleku libre existitzen dira.

2. n=p bada, A motako multzo guztiak ez-hutsak dira eta pertsona bakarrez
osatuta dago bakoitza. Pertsona bakoitzaren inguruan 3 eserleku libre
existitzen dira.

3. m>=n>p bada, A motako multzo guztiak ez-hutsak dira eta
existitzen da A motako multzo bat, non pertsona kopurua bi baino handiago edo
berdina den.

4. n>m bada, A motako multzo bakoitzean 4 pertsona daude eta gutxienez
pertsona bat existitzen da, zeina ez dagoen A motako multzo batean, pika-pika
ez den eta bagoi barnean dagoen. A motako multzo batean ez dagoen pertsona
kopurua, k, hauxe izango da:

k=n-m | n>m izanik

Kopuru hori pertsonen ezinegon mailarekin, q, loturik dago, honela:

q=(n-p)*k!

Formula hori 1, 2 eta 3 kasuetan ere erabil daiteke, kasu horietan k=0
dela kontutan edukiz gero:

1. n<p => n-p<0 eta k!=1 => q<0 ezinegon negatiboa

2. n=p => n-p=0 eta k!=1 => q=0 ezinegonik ez

3. m>=n>p => n-p>0 eta k!=1 => q>0 ezinegon positiboa

Gogoratu nauk amnesikua naukela akordatzia ahaztu in tzaiakela… kaben dio!

Oier

Amnesikoa naizela gogoratu dut.