ZERDIOK

Itzartzean ohartu ohi gara
lo ginela.
Nik sakon lo egin ondoren,
itzartu bezain laster
konturatu naiz esnatu behar nuela. Eta esnatu naizela.

Eta ingurukoari,
nuenari heldu
eta bizitzen jarraitu dut.

Ingurukoak baitu balio gehien.

Oier

Nazkagarriak, urdeak, sugegorriak…
Ez dakit zer beste izen ipini…
Joan daitezela porkulo hartzera, eta utzi gaitzatela pakean… Nazka.

nazka…

Uda da, egun eguzkitsua, galtzada luzeetan zehar fikziozko putzuak eraikitzerainoko beroa nabari da balkoiko barandaren dirdiran. Zerua urdin ageri da eta oraindik ez naiz hondartzara hurbildu, eta beldur naiz iritsi ezkero ez ote naizen area artean hondoratuko. Tristeziak asko pisatzen baitu.

Barrenak hodeitsu edukitzean, hondartzarako, ezertarako gogoak urriak dira.
Baina zentzuek gidatuta, irriparrea heliozko globo bezala erabiliz, arrastaka bada ere, banoa itsasoari begiratu bat botatzera.

Gero arte,

Oier

Udako egun hodeitsua suertatu zaigu gaur ere, beste bat. Abuztuko egun arraro horietako bat. Etxeko balkoitik ikusten dudana konta dezaket, nagi estuen artean idaztea lortu dudana soilik.

Hodei zurien artetik ez da urdinik ageri, bai ordea noizean behi ur pixkat. Hau ez da urdina bihurtzen itsasora iritsi arte eta agian ordurako zerua urdindu da jada. Agian ordurako urak bere bidea alperrik bete du, giroa urdintzea baldin bazuen helburu behintzat.

Kaleak ez daude lehor, lehortuta baizik, lehortu berritan.

Gainontzekoan ez da ezer berririk Kasino kaletik.

Oier

“Nor ote da bizitza moztuko didana?” Galdera hura egin ohi nuen beti, zeren, bizitza nahiko luzea da berez… Moztu izana, seinale ona litzateke, gauza ederrak, onak, azkar igarotzen baitira.

Horregatik ipintzen dut segurtasun uhala; nire bizitza, motza bizi nahi dudalako.

bizi…

Legatza jateko hamaika modu ezagutzen ditut.
Albardatuta, labean…
Ona baita legatza. Halaxe diote behintzat medikuek.
Koipe zuria du, Koipe garbia, kalterik egiten ez duena.
Lagun batek txoznetan sekulako Legatza harrapatu zuen.

Zikindutako malkoak
begi ustelduetan barrena
koipeztutako bihotzak
kendu ezin den gizena
Zurezkoa nahi dut izan
zurezko harriz egina
ikatz panpina bat bezala
beltza elurraren haina
Hiri zaharretan amestu
amets zaharretan sinetsi
sinismenak lurperatu
eta lur azpian ez etsi!

zulotik atera
ihes egin
eta berriro zurekin

Erroman bizi nahi nuke
Erroman bizi nahi nuke(bis)

Kafetegietan galduta
olerki kamutsen bezero
gehio ezin naiz ezkuta
kafe errugabeen borrero
Zurezkoa nahi dut izan
hiri zaharretan amestu
amets zaharrak babestu
altxor galduenen gisan

alde egin
amets egin
eta berriro zurekin

Erroman bizi nahi nuke
Erroman bizi nahi nuke

Nahiz eta soberan luzatzen ari zaigun, maketa laster esku artean edukitzea espero dugu. Mattin teknikaria azken pintzelkadekin burubelarri dabil. Aurrerago esan bezala, bost kantu izango ditu, gure taldearen hasiera hoberen definitzen duten bost kantu eta noski bi poema. Laster izango duzue salgai zarauzko tabernetan 2 euro xumeren truke.

Bestalde zenbait kontzertu joko ditugu udan zehar: Zumaian hasiko gara uztailak 16an, bertako Gaztetxe berrian 22:00etan, ondoren bartzelonara goaz eta han Euskal etxean joko dugu Uztailak 18an. Abuztuak 7an Getariako festetan izango gara txoznetan eta Abuztuak 9an Zarauzko Azkenportuko festetan. Abuztuan 16an aldiz Arabako Gopegi herriko festetan joko dugu. Gainerako kontzertuen datak finkatu ahala blogean ipiniko ditugu.

Udak lokartu gaitu jada, ezta? Konturatu garenerako jada Uztailaren amaieran sartzera goaz eta Zerdiok blogean nabaritu da udako “modorra” gozo hori… opor usaina duten hitzok, sofan itsatsitako iruzkin motzak eta irakurle aspertuak. Bizirik gaudela ere nabaritu beharko da ezta!