ZERDIOK

“Giri arrunta eta Giris navarrorum”

zerdiok — Wed, 27 Aug 2008 10:32:20 +0000

Jaiki eta eguzkiaren hozkadek udaberria aspaldi bukatu zela oroitarazten dizute; oporretan zaudela, beste hainbat eta hainbat ikasleren gisan.
Eguraldiak ez du laguntzen ez… Bi aukera dituzu: Koadrilarekin hondartzara joan musera eta futbol partidatxo bat jokatzera edo neskari deitu eta hondartzara joan (hori bai kuadrilako leoi gosetiengandik hogei bat toldo urrunago.)
Prakak txaparroengatik trukatu, kamiseta “kuiksilberrari”, urte osoan armairuan ezkutuan izan duzun horri, naftalina usaina kendu eta “Arnette txafliak” ipinita malekoirantz zoaz.
Etxetik atera bezain laster izaki arraro bat ikusi duzu “giri arrunta” bezala ezagutzen da adituen artean. Coronel tapioca bixera, “I love… NY” kamiseta aski ezaguna, koadrodun bainujantziak titietaraino igoak, eta sandalia batzuk bere “nike” kaltzetin zuri eta guzti… inoiz ikusi duzun zuririk zuriena, eskerrak “arnette txafliei.”
Halako espezimenak taldetxotan ibili ohi dira eta ugari ikusi dituzu malekoi bidean.
Gipuzkoa kalea igarotzera zoazela… “La burundesa!!” … Iritsi dira… Giris Navarrorumak, Diario de navarra besapean, frexkera eskuan otartxoa toallekin eta “Patxaran la navarraren” eguzkiaren aurkako bixera. Urrutitik ezagutu daitezke bai.

Jada malekoian espezimen pila, elkarrekin nahasita. kaosa.

Han dira koadrilakoak, bazoaz kamuflaturik mus partida botatzera.

Monotonia

zerdiok — Tue, 26 Aug 2008 21:01:02 +0000

Monotonia hipotermiaz hiltzea da.

legeak

zerdiok — Thu, 21 Aug 2008 23:00:39 +0000

“No existe ninguna ley, excepto la ley de que no existe ninguna ley.” - John A. Wheeler

Asko pisatzen du.

zerdiok — Wed, 20 Aug 2008 14:07:40 +0000

Uda da, egun eguzkitsua, galtzada luzeetan zehar fikziozko putzuak eraikitzerainoko beroa nabari da balkoiko barandaren dirdiran. Zerua urdin ageri da eta oraindik ez naiz hondartzara hurbildu, eta beldur naiz iritsi ezkero ez ote naizen area artean hondoratuko. Tristeziak asko pisatzen baitu.

Barrenak hodeitsu edukitzean, hondartzarako, ezertarako gogoak urriak dira.
Baina zentzuek gidatuta, irriparrea heliozko globo bezala erabiliz, arrastaka bada ere, banoa itsasoari begiratu bat botatzera.

Gero arte,

Oier

Udako egun hodeitsua…

zerdiok — Tue, 19 Aug 2008 16:53:05 +0000

Udako egun hodeitsua suertatu zaigu gaur ere, beste bat. Abuztuko egun arraro horietako bat. Etxeko balkoitik ikusten dudana konta dezaket, nagi estuen artean idaztea lortu dudana soilik.

Hodei zurien artetik ez da urdinik ageri, bai ordea noizean behi ur pixkat. Hau ez da urdina bihurtzen itsasora iritsi arte eta agian ordurako zerua urdindu da jada. Agian ordurako urak bere bidea alperrik bete du, giroa urdintzea baldin bazuen helburu behintzat.

Kaleak ez daude lehor, lehortuta baizik, lehortu berritan.

Gainontzekoan ez da ezer berririk Kasino kaletik.

Oier

Walk of life

zerdiok — Mon, 18 Aug 2008 18:13:57 +0000

“Nor ote da bizitza moztuko didana?” Galdera hura egin ohi nuen beti, zeren, bizitza nahiko luzea da berez… Moztu izana, seinale ona litzateke, gauza ederrak, onak, azkar igarotzen baitira.

Horregatik ipintzen dut segurtasun uhala; nire bizitza, motza bizi nahi dudalako.

bizi…

Legatza

zerdiok — Fri, 15 Aug 2008 10:07:55 +0000

Legatza jateko hamaika modu ezagutzen ditut.
Albardatuta, labean…
Ona baita legatza. Halaxe diote behintzat medikuek.
Koipe zuria du, Koipe garbia, kalterik egiten ez duena.
Lagun batek txoznetan sekulako Legatza harrapatu zuen.

zerdiok — Sun, 10 Aug 2008 10:57:45 +0000

Zikindutako malkoak
begi ustelduetan barrena
koipeztutako bihotzak
kendu ezin den gizena
Zurezkoa nahi dut izan
zurezko harriz egina
ikatz panpina bat bezala
beltza elurraren haina
Hiri zaharretan amestu
amets zaharretan sinetsi
sinismenak lurperatu
eta lur azpian ez etsi!

zulotik atera
ihes egin
eta berriro zurekin

Erroman bizi nahi nuke
Erroman bizi nahi nuke(bis)

Kafetegietan galduta
olerki kamutsen bezero
gehio ezin naiz ezkuta
kafe errugabeen borrero
Zurezkoa nahi dut izan
hiri zaharretan amestu
amets zaharrak babestu
altxor galduenen gisan

alde egin
amets egin
eta berriro zurekin

Erroman bizi nahi nuke
Erroman bizi nahi nuke

Barkamen eske

zerdiok — Thu, 07 Aug 2008 21:02:37 +0000

Berunezko birikez, arnasa hartzen
malkoek goibeldutako goizetan
Kafeak zimeldu duen
orri zati zaharrean

Olatuek uzten duten
urertzeko marra horri begira
hondarretan idatzi dut
eska ezin den desira…

Nekez irakur daiteke
zenbat damu, zenbat neke…

Barkamen eske aritu nintzen
malkoek goibeldutako goizetan
barkamen eske aritu nintzen
orri zati zaharretan…

Barkamen eske aritu nintzen
barkamenik ez dagoen lekuan
barkamen eske aritu nintzen
lotsagabeen moduan.

Zertaz damutu badago, bada zer barkatu.

Oier

Garabi: Udako kontzertuak

zerdiok — Wed, 16 Jul 2008 09:56:36 +0000

Nahiz eta soberan luzatzen ari zaigun, maketa laster esku artean edukitzea espero dugu. Mattin teknikaria azken pintzelkadekin burubelarri dabil. Aurrerago esan bezala, bost kantu izango ditu, gure taldearen hasiera hoberen definitzen duten bost kantu eta noski bi poema. Laster izango duzue salgai zarauzko tabernetan 2 euro xumeren truke.

Bestalde zenbait kontzertu joko ditugu udan zehar: Zumaian hasiko gara uztailak 16an, bertako Gaztetxe berrian 22:00etan, ondoren bartzelonara goaz eta han Euskal etxean joko dugu Uztailak 18an. Abuztuak 7an Getariako festetan izango gara txoznetan eta Abuztuak 9an Zarauzko Azkenportuko festetan. Abuztuan 16an aldiz Arabako Gopegi herriko festetan joko dugu. Gainerako kontzertuen datak finkatu ahala blogean ipiniko ditugu.

Abertzaletasuna lokartzen?

zerdiok — Fri, 11 Jul 2008 10:47:37 +0000

Oso gutxitan adierazi naiz hain garbi. Baina momentua iruditu zait, ixiltasuna nabari baitut. Ixiltasuna Euskal Herri zaratatsu honetan… agian armen danbatekoek ekarria, ala agian lotsak, ala eztakit… Kontua da etekin handiena atera nahi diotela alderdi konstituzionalistek euskal alderdi abertzaleen “krisi” honi, hobe esanda, abertzaletasunaren krisi honi. Zenbat ostiko jasan ditugun jada… eta zenbat aldiz jeiki garen, osborneko zezenak emandako astinduak eta euskal bonben eta tiroen burrunbadak. Geroz eta preso gehiago gartzeletan estatuan barreiatuta, honek dakarren tristezia eta amorrua. Eta erakunde armatu baten “erremedioa”; amenazuak, xantaia eta tiroak.

Lokartu nahian dabiltza bai… abertzaletasuna lokartu nahian. Eta modu batez lortu dute, nola ez, ETAren laguntzaz beti ere. Abertzaletasuna geroz eta gutxiago babesten da medio publikoetan, zailago egiten zaio jendeari publikoki independentziaren aldeko postura zilegi eta justua aldarrikatzea. Garaiak aldatu egiten dira eta abertzaleok garaian-garaian moldatzen ikasi behar dugu, eta estatu espainiarraren indarkeriazko inposizioari bozketan erantzuten jakin, desberdintasunak alde batera utziaz proiektu komun eta istoriko bati hegoak zabalduaz.
Nik autodeterminazioa eta independentzia babesten ditut, eta jendarteari animatu nahi nioke publikoki ideia horiek babestera, inolako aurre-juzku eta etiketamendurik gabe. Izan ere Independentziaren alde egoteak ez du ETA erakunde armatuaren ekintzen alde egotea suposatzen, ezta pentsatu ere, eta independentziaren, autodeterminazioaren eta euskal nazio baten aldeko mugimendua berpiztea hartu beharko lukete euskal erakunde, alderdi, sindikatu eta talde armatu guztiek helburutzat, interesak alde batera utzita.

Badakit ez duela ezertarako balioko, baina euskal preso politikoak aska ditzaten eskatzen dut publikoki, baita espainiar estatuak eta ETAk indarkeria eta joko zikina utz dezatela. Gatazka konpontzeko giltza proiektu guztiak zilegi eta gauzagarri bihurtzean datza.

Ni ere independentziaren alde.

Oier

Udan sartuta

zerdiok — Tue, 08 Jul 2008 09:58:50 +0000

Udak lokartu gaitu jada, ezta? Konturatu garenerako jada Uztailaren amaieran sartzera goaz eta Zerdiok blogean nabaritu da udako “modorra” gozo hori… opor usaina duten hitzok, sofan itsatsitako iruzkin motzak eta irakurle aspertuak. Bizirik gaudela ere nabaritu beharko da ezta!

GARABI+SKASTI 22:30tan Desierto txikiyan (Zarautz)

zerdiok — Fri, 04 Jul 2008 21:57:42 +0000

Uztailak 5, Larunbata 22:30etan Desierto txikian (hondartza)
GARABI+SKASTI

agertu!!

Take me home, country roads

zerdiok — Thu, 03 Jul 2008 21:12:20 +0000

sartu:

http://www.youtube.com/watch?v=DC8nDdPM_Qk&feature=related

*garena garelako, ginena ginelako…*

Kafea

zerdiok — Tue, 17 Jun 2008 21:50:14 +0000

Kafe hatsak xuxurlaturiko poema zailak
Kafe makilkadetan bihurtu
eta marrazki eginda.
zer da “ezin da”?
Kafe bekarrak urtu
ur beltzaranez marrazturiko poema hilak.

barra bat, mesedez

zerdiok — Thu, 12 Jun 2008 17:38:21 +0000

Ogi imajinarioa saltzen zuten okindegian sartu zen gorbata trajeduna. Mostradorera hurbildu eta ezkutuan 500 euroko billete bat erakutsi zioan saltzaileari, bertan ez zegoen jendeak ez ikusteko edo. Saltzaileak keinu baten bidez “ongi da, goazen” esan zion eta atzeko Gela Misteriotsura joan ziren. Bertan, bitrina baten barnean BENETAKO (letra larriz) ogi barra bat zegoen. Koskorra falta zuen, aspaldiko jabe baten tentazioaren erruz. Tentazioak dira errudunak, ez jabeak.

“Mende bat duela uste da, baina egoera onean kontserbatzen da. Hori bai, txikle motakoa da eta eurite batzuen ondorioz pixka bat busti zen. Lehortze-tratamendu sakon bat jasan du. Halere, prezioa oso tentagarria du.”

“Gama altuagoko zerbait baduzu? Txekeak egin ditzaket.”

“Barkatu, jauna, baina une honetan ezin dizkizut gauza preziatuagoak erakutsi. Horretarako aurrez abisatu beharko zenuke eta sartzeko 100 euro ordaindu, interesa duzula erakusteko eta hori. Segurtasun sistemak oso garestiak dira.”

Trajeak gorbata lasaitu zuen. Gero, une batez pentsatzen ari zenaren itxura egin zuen.

“Ongi da, hauxe eramango dut, emaztea zain dut eta.”

GARABI + SAGARROI ZEBRAJAIAN!

zerdiok — Mon, 09 Jun 2008 12:07:50 +0000

Amaiera amaiera da.

zerdiok — Thu, 05 Jun 2008 12:05:48 +0000

Ilunegi egiten ari da
ilunegi ikusi ahal izateko
begiratzeko.
Begiak itzali zaizkit.
Eta konturatu naiz benetan balio duena ez dela aurkituko dudana.
Orain artean esku artean nuena.
Oroimenean dudana
baizik.

-Elizari dedikatua

The times they are changing

zerdiok — Tue, 03 Jun 2008 13:50:03 +0000

Hurrunetik ikusten da denbora zaharren nostalgia. Nola gaur egun ere zenbaitek garai zaharren inbidia gordina dugun, garai zailagoak faltan botatzen ditugun, gure guraso eta aiton amonen garai horiek. Errazegia da orain dena eta horrek gizartea pasibokeriaren kobazulotik bideratzen du, eta gero zaila da irteera berriz aurkitzea. Errebeldia gutxi, eta moda gisara saldua. Ezkerra eskuin, eta eskuina zentro, zuria gris, beltza marroi…

70.hamarkadaren bukaeran, “The times they are changing” zioen Bob Dylan-ek.
Gaur Raxoik dioen berbera.

Eta?

lo sakona

zerdiok — Sun, 01 Jun 2008 16:58:01 +0000

Amets arraro bat eduki dut (amets gehienak dira arraroak). Tren bateko bidaiaria nintzen, inguruan nituen beste asko bezala. Tren zaharra zen, lurrunezkoa. Mendi maldatsuen artean mugitzen zen trena, S ugari eginez, ondoan zuen ibaiaren tankeran. Halako batean, haizpitarte batera iristean, geratu egin zen. Gizon altu eta gihartsu batek (uste dut arma bat zuela, ez nago ziur) jaisteko agindu zigun, trenetik jaisteko. Beraz, erreka alboan geratu ginen, trenetik at, eta trenak bere bidaia jarraitu zuen, pertsona bakarrarekin. Berehala tunel estu batean sartu zen eta leherketa bat entzun genuen, tunel barnetik zetorrena. Tunelaren beste aldetik, gure trenaren aurkako norantzan, beste tren bat zetorren; modernoagoa, azkarragoa.

Ametsak jarraitzen du, baina jarraian datorrenak ez du tren eta leherketekin zerikusirik.

Goizean esan didate hemendik hurbil leherketa bat egon dela, gauean. Ea ez naizen esnatu. Ezetz, lo seko nengoela.

ametsak non gorde dituzu?

zerdiok — Thu, 29 May 2008 21:14:20 +0000

ametsak non gorde dituzu?

Zeruak sua hartu du
orrialde zuri bat bihurtu naiz

Itzaldu
barrenak irakurri

edo soilik nirekin jesarri
eta disfrutatu.

zerdiok — Sat, 17 May 2008 15:50:40 +0000

“Krisi” garai hau dela medio, kafetxoa hartzera joan naiz goizean Amaloi kafetegira. Katilu lasaigarriaz burmuina martxan jarriz eta irri egiteko asmoz, irakurtzen nuen bitartean.
-Zenbat da?
-1,25 euro
-jajaja
-…
-eh… jeje… bai tori.
-eskerrikasko
-zuri(?)

GARABI-Maketa-agenda

zerdiok — Fri, 16 May 2008 07:51:59 +0000

Maketako kantak jadanik grabatu ditugu, baina oraindik nahasketa egitea eta masterizazioa falta da. Eta ez gara ahaztu olerkiez, hauek ere tarte batean grabatu eta laster aterako da maketa. 1000 aleko tirada aterako dugu eta 2 eurotan saldu ale bakoitza.

AGENDA:

Maiatzak 16, Ostirala Elgoibargo Malako plazan 23:00etan GARABI+SKASTI+DARLING SHOES
Maiatzak 23, Ostirala Zarauzko Munoa plazan 23:00etan Saharako umeen alde: GARABI+TANTRA
Maiatzak 31, Larunbata Larrabetzuko gaztetxea 19:00etan GARABI
Ekainak 6, Ostirala Zarauzko putzuzulo gaztetxean Oteitza lizeoko festan
Ekainak 13, Ostirala Gazteizko gaztetxea 20:00etan Halabedi irratiaren urteurrena: SAGARROI+GARABI
-paroia-

Kale hutsak, barraskiloa, zu

zerdiok — Fri, 09 May 2008 22:15:58 +0000

Etxera bidean, kaleak hutsak aurkitu ditut. Gabez kaleak hustu egiten dira, beno batzuk hustu eta beste batzuk aldiz bete. Nik etxera bidean husten diren kaleak besterik ez ditut aurkitu.
Barraskilo bat aurreratu dut, euriak esnatu duen barraskiloa. Ez nau agurtu, nahikoa zuen aurrera egitearekin.
Gauez kaleak hustu egin dira; ni aldiz, zurez bete naiz, zuk bete nauzu.

Barraskiloa jada etxean da, ni oraindik ez… banoa azkar ahalik eta gutxien bustitzeko

“Agur”
“…”

Euskaldun tontolapiko, serbitzari eta bezero: Zarautz

zerdiok — Wed, 07 May 2008 14:36:07 +0000

(kafe bat serbitzen duen bitartean)
“Irakurri al duk Elmundok ekartzen duen titularra. Mediku izateko garrantzi gehiago zeukeak euskara jakiteak, doktore izateak baino… harrigarria…”
(sakarina hartuaz batera bezeroak)
“Elmundok esan badik… hala izango duk…”
(tartea)
“Egia duk… euskalduna izatea sobrebalorauta zeok.”
(tarte txikia)
“Eta gero… gero ezin katarro bat ere sendatu”
(serbitzariak egunkaria erakutsiaz)
“Bai, bai… nik ere mediku erdaldunak nahi dizkiat.”

elkarrizketa anormala

zerdiok — Tue, 06 May 2008 13:34:17 +0000

“Telebista geroz eta guttiago ikusten diat!”
(tartea)
“Nazka hartu zihoat… baina hala ere, beti aurkitzen diat uneren bat… jonkyek bezala.”
(tartea eta begiak igurtziaz batera lagunak erantzun dio)
“Nik ez zeukeat denborarik telebista ikusteko”
(tarte txikia)
“Eta ez diat nahi denborarik eduki… eroriko nauk bestela…”
(Ernatzun bizkorra)
“Irakurtzea askoz ederragoa duk eta…”, “… ez diagu apenas irakurtzen…”
(aho zabalka, tartea)
“Begiak usteldu zaizkidak… begiak usteldu zaizkidak…”

Munstroen itzalpean

zerdiok — Wed, 30 Apr 2008 12:18:35 +0000

Gaur komunikabideek mila itzuli ematen diete “austriar monstruo” honen jokabideari…

“El carcelero”, “El monstruo” eta kalifikatibo gehiago izendatzen edo definitzen zaila den gizon honeri deitzeko.
Batek baino gehiagok esan du ezin izan duela lorik egin.
Gosaria hartzen gaudela… goizero, ez gaitu jada ezertxok harritzen.

Beste pasarte bat liburuetarako.

Baina honek ez du eklipse bat izan behar begi okzidentalontzat. Ezin dugu halako berriek eklipsatuta bizi. Ez.

Gure arrantzaleak bahituak izan ziren duela gutxi Somaliako uretan, eta gureak ez dira euskaldunak soilik eh! to the parrot! Gureak diodanean barku hartan zeuden guztiez hari natzaizue.
Ederra pasa behar izan dute hauek ere.

Ez digu “Austriako munstroak” gainontzekoa tapatu behar. Ez gaitezen hipokritak izan.
Somalia itzaletan bizi da, ez dago legerik bertan, komunikabideak ez dira bertara iristen, han ehundaka “Somaliako munstro” egon litezke eta egongo dira, baina ez gara konturatu ere egingo, eta ez garenez konturatu ere egingo, ez diogu garrantziarik emango ezta?
Eta lo egingo dugu…
Hurrengo gosarirarte.

Oier

Txurruka, kantinplorak eta umekeriak…

zerdiok — Mon, 28 Apr 2008 11:55:36 +0000

Gaur euriak busti nau.
Portaletik atera eta tantak jausten ikustean jakiten duzu euria ari duela eta busti eginen zarela. Bai ala bai. Bi zutabeen artetik igaro, atariko burdinezko ate beltza pasa eta euriak busti nau instante horretan.
Baina berdin dio.
Maria Inmakulada aldera bira egin eta laster batean ikusi dut guraso bat eskolako atetik begira, espiatzen balego bezala. Bai bere semea jolasaldian dagoela eta… ezin bakarrik utzi. “Agur” behartu bat bota diot, irrifarre faltsu eta behartu bat ahoan marraztuta nuelarik. Aurrera jarraitu dut.
Beti galdetu izan diot neure buruari zergatik ote diren handiagoak Mª Inmakulada pareko zuhaitzak…. Auskalo… ez da izango ez, bertatik datozen bibrazio positiboengatik… ezta ere Sor lamasviejak botatzen dituen oihuengatik…
Txurruka etorri zaitu burura.
Txurruka
kantinplorak
umekeriak
Beti jakin izan dut tonto hutsa naizela. Beti jakin izan dut…
barkatuko nauenik badela.

“Sois el demonio!!”

zerdiok — Fri, 25 Apr 2008 14:33:21 +0000

kaka

Erroman bizi nahi nuke

zerdiok — Wed, 23 Apr 2008 21:27:31 +0000

zulotik atera
ihes egin
eta berriro zurekin

Erroman bizi nahi nuke
Erroman bizi nahi nuke(bis)

Kafetegietan galduta
olerki kamutsen bezero
gehio ezin naiz ezkuta
kafe errugabeen borrero
Zurezkoa nahi dut izan
hiri zaharretan amestu
amets zaharrak babestu
altxor galduenen gisan

alde egin
amets egin
eta berriro zurekin

Erroman bizi nahi nuke
Erroman bizi nahi nuke

SEKRETUAK ETA EURIA

zerdiok — Mon, 21 Apr 2008 12:18:17 +0000

-en ese momento
en que aún no sos poema
y podeis temblar sin yo antes
haberte dado el temblor

-en esos instantes
en que todavía soy tu dios creador
de sensibilidad extra-ordinaria
y expléndido don literario

Cuando tu boca ante mí
es simplemente tu boca;
eso no se entrega a la literatura

Ese gozo es mio

Carlos Fonseca Grigsby

Espazio
gabeko zulo hutsen bila.
nire barrenaz beste egin,
nire barrenera sartzeko
helburu utopikoarekin
dator.

Helburu inpermeablea,
hidrofobikoa naizela badiot.

Espazio gabeko zulo hutsen bila
horregatik nau busti.

Zurezkoa nahi dut izan
zurezko harriz egina.
Opil baten usaina
dudala
atzoko ogiaren
irmokeriaz.

Labe beroa
izotzez betea.
Berunezko flotagailua
ozeano barean
Altxor galduen gisan.

Ezertarako alegina.

Beltza
elurraren haina.
Ikatz
panpina artean.
Harria
zurez egina
zurea,
izan gogoan…
ahaztu.

Oier

zerdiok — Sun, 20 Apr 2008 22:30:46 +0000

Ezlekuak, galtzada eta ilargi betea

zerdiok — Sun, 20 Apr 2008 01:00:23 +0000

Musika gustuko dut. Musika, eta honek ematen digun guztia. Melodia eta letra, zein atmosferaren arteko nahasketa horrek barrenak kilikan ipintzen dizkizu eta gero ezin duzu ihes egin. Harrapatuta geratzen zara, nota arteko mundu hipotetiko batean galdurik. Transmisio hori magikoa da… magia egin dezake musikak… musikak ezagutzen gaitu, gutaz dena dakiela esan daiteke. Eta aldi berean ez dakiela ezertxoere.

Gaurkoan Lisabo entzun ahal izan dut zuzenean Pasaia Antxoko kultur etxean.

Borroka batean sartu naizela iruditu zait, jipoitua atera naiz kultur etxe txikitik. Ostikadaka txikitu naute talde irundarraren kitar kolpe melodiko zorrotz eta kaja kolpeek… zulatutako platu edo antzeko hark… ahots kaotikoak… Trumoi bat bezala da kantu bakoitza, kantuan dakien trumoi bat… harrigarria benetan.

Apurtutako musika doinuak dira, barrenak mugiarazten dizkizuten zarata armonikoak.

Harrituta geratu naiz benetan. Ez nuen hainbeste indar espero… bataila galdu dut.

Ezagutzen ez nuen musikaren aurpegi bat ezagutu dut, eta pozik nago. Musikak ajea duenean erakusten duen aurpegia edo kasketa on bat harrapatu ondorenekoa… edo… edo melankonia hutsez egindako irriparre gaiztoa.

Ilargi beteko gau batean izan da hau guztia; ilargi betez, galtzada baten zehar joanda, bost euro ordainduta eta zorte apur batekin lortutako sari bat. Lehen aldiz, gustora jaso dudan jipoia. Goizeroko kafesnean itotzea bezalakoa…

Lisabö.

Treneko bagoi baten barneko pertsonen dispertsioaren teorema

zerdiok — Fri, 18 Apr 2008 21:29:00 +0000

Izan bedi treneko bagoi bat, m eserleku dituena. Demagun eserlekuak A
motako multzotan banatuta daudela. A motako multzo bakoitzean 4 eserleku
daude, bi bata bestearen alboan eta beste biak hasierako bi eserlekuan
aurrean. Bagoiko eserleku kopurua, m, honakoa izango da:

m=4p | non p A motako multzo kopurua den

Demagun, orain, n pertsona, elkar ezagutzen ez dutenak, sartzen ditugula
bagoian. Honako kasu hauek ditugu (fisika kuantikoaren emaitzak ez dira
kontutan hartu):

1. n

ez-hutsak diren A motako multzo bakoitzean gehienez pertsona bakarra egongo
da. Beraz, pertsona bakoitzaren inguruan 3 eserleku libre existitzen dira.

2. n=p bada, A motako multzo guztiak ez-hutsak dira eta pertsona bakarrez
osatuta dago bakoitza. Pertsona bakoitzaren inguruan 3 eserleku libre
existitzen dira.

3. m>=n>p bada, A motako multzo guztiak ez-hutsak dira eta
existitzen da A motako multzo bat, non pertsona kopurua bi baino handiago edo
berdina den.

4. n>m bada, A motako multzo bakoitzean 4 pertsona daude eta gutxienez
pertsona bat existitzen da, zeina ez dagoen A motako multzo batean, pika-pika
ez den eta bagoi barnean dagoen. A motako multzo batean ez dagoen pertsona
kopurua, k, hauxe izango da:

k=n-m | n>m izanik

Kopuru hori pertsonen ezinegon mailarekin, q, loturik dago, honela:

q=(n-p)*k!

Formula hori 1, 2 eta 3 kasuetan ere erabil daiteke, kasu horietan k=0
dela kontutan edukiz gero:

1. n

n-p<0 eta k!=1 => q<0 ezinegon negatiboa

2. n=p => n-p=0 eta k!=1 => q=0 ezinegonik ez

3. m>=n>p => n-p>0 eta k!=1 => q>0 ezinegon positiboa

udaberria

zerdiok — Thu, 17 Apr 2008 21:12:03 +0000

Neguaren ostean
zelaiak bizia hartzen du.
Belar-multzo uniformetik
udaberria loratzen da.
Lore bat, lehenbizi, beldurrez;
tropa bat ondoren,
lehenengo lorearen atzetik.
Zelaian loreak ugaritzen dira; aldaketa.
Ziklo bakoitzean bezala
udaberriak indarra hartzen du
eta zelaia zena
lore-itsaso bat bilakatzen da.

Loreak nagusi dira
udaberriaren babesean.
Loreek diote:
“Hemen loreok agintzen dugu”
eta belarra mutu geratzen da.
Ordea, loreek belarraren antza hartzen dute,
nahiz eta beraiek oso lore eta aske sentitu.

Baina badaude loreak
gatibu sentitzen direnak:
Beste loreen itzalpean, estututa,
eta, batez ere,
beren erroetatik askatu ezinda.
Orduan, haizeari esaten diote:
“Eraman nazazu, eraman zurekin”
Eta haizeak:
“Baina orduan nire esklaboa izango zara”

Badaude erroak utzi eta
haizearekin dantzan egiten dute loreak,
norabide finkorik gabe nabigatzen dutenak,
talka egin eta betiko ondoratu aurretik.

Eta gainontzeko loreak jaio ziren toki berean hiltzen dira.
Batzuk hazia askatzen dute,
lore bat izan daitekeena,
etorkizuneko udaberri batean.

Loreak, badoaz.
Badatoz lehorteak, badatoz euriteak,
badatoz ekaitzak eta badator elurra.
Negua da.

zerdiok — Thu, 17 Apr 2008 11:22:55 +0000

Katilu bati hitz egiten ikasi dut,
erantzunik jaso gabe, kafe hatsarekin.
Egunkariari laztan egiten ikasi dut,
Miazkatu dudan nire hatzarekin.

Ezerezari begiratzen ikasi dut,
izkinetik datorren jende hotsagatik
Irrifarre bat eskertzen ikasi dut,
begiratu nauen jende hotzagatik.

Gero arte esaten ikasi dut
betirako agurren esker txarragatik.
Sustraiak ez botatzen ikasi dut
ibili ezin duten zuhaitz zaharrengatik.

Katilu, egunkari
ezerezari irriparre
gero arte
sustraiak bota gabe…

…Gizarte ustelean
denok zoro gaude
eta zoroetxeak
hutsak daude
Furgoneta batean
ihes egin nahi nuke
Inora aldera
norabiderik gabe.

Ikasi dut hitz egiten
Ikasi dut laztan egiten
Ezerezari begiratzen ikasi dut
Irrifarre bat eskertzen…
Gero arte esaten ikasi dut,
sustraiak ez botatzen.

…ikasi dut
…ikasi dut
barkaidazu…
ikasi dut.

?

zerdiok — Tue, 15 Apr 2008 15:24:22 +0000

Gogoratu nauk amnesikua naukela akordatzia ahaztu in tzaiakela… kaben dio!

Oier

Gaur ere

zerdiok — Mon, 14 Apr 2008 12:19:57 +0000

Gaurko egunez

Eguzkiak goiztiar egin du bere agerpena, egun onak opa dizkigu eta hodeien artean ezkutatu da.
Orain euria ari du.

Argiak aldiz ez du amore ematen eta hodei artean, zirrikituetatik sartzen da, irristakor. Eta putzuetan begiratzen du; kalean galdurik dabilen kendearen begiek ikus dezaten.

Ametsek, euri eta putzu artean biziraun nahi dute.

Negua ezin da egun batean amaitu,
ez eta ere udaberria egun batez hasi.

Etxe kubikoek kontrakoa dioten arren,
udaberria hasiko da.
Trajezko serioek kontrakoa dioten arren,
udaberria iritsiko da.
Arauek ezetz dioten arren, badator.

Ameslariontzat beti iritsiko da udaberria, euri artean, putzuetako erreflexuan edo urdin izan nahi luketen begi berdeetan…

Eta edertasunari, maitasunari izen bat asmatu nion egun batez. Hobe esanda, nigana etorri zen zorterik onenean. Zazpi dira hilabeteak eta milaka oroitzapenak.
…gutxi penak
Edertasunari, maitasunari
udaberri ipini nion izena.

Baina udaberriak berak, beste izen bat badu.

Antzoki bat bezala
ezaguzen dudan bizitza honetan,
gauza ttiki,
gauza amaitezin horiek dute balio gehien.

Etxe kubiko, trajedun serio eta arauek kontrakoa dioten arren…
Negua ezin da egun batean amaitu,
ez eta ere udaberria egun batez hasi.
Baina hasiko da.

–

Aspaldian lehen aldiz obrero bat ageri da garabian lanean…
txalo bat!

Bihar arte

Oier

?

zerdiok — Sun, 13 Apr 2008 21:05:15 +0000

Amnesikoa naizela gogoratu dut.

Desterra

zerdiok — Fri, 11 Apr 2008 08:55:31 +0000

HIltzen diren hartzek

odolik bota ez…

“Made in Taiwan” irriparrearekin

begiratzen naute.

————————-

Panpinak hilobia

zakarrontzia…

platano azal, arroza eta bankuko gutuna.

Oa hemendik!

ume alarguna.

—————————–

Almidoiz zorroztutako

korbata zuzenen artean,

langile okerren hatsez

lisatutako alkondara

Oa hemendik porkulotara!

——————————-

Desterratuta bizi nahi duen

Artalde hontako ardi bat naiz.

Ardi galdu bat,

ardi izan nahi ez duen

ardi beltza.

–

Hala agian soilik

ardi zuri bat

lokaztua.

–

Urratutako belunetan

gorde ohi nuen inozentziaren eskudua

Euskal Herria zer zen ere

ez nekien garai hartan

lortu nuen Euskalduna eta askea izatea…

——————————————-

Izan ere, desterratuta bizi nahi duen artalde hontako ardi bat naiz… ardi galdu bat… argi izan nahi ez duen ardi beltza.

–

Hala agian soilik

ardi zuri bat

lokaztua.

Oier

komunikatua

zerdiok — Fri, 11 Apr 2008 06:03:18 +0000

Telebistok ezin ditugu lan baldintza ustel hauek jasan. Zerrikeriz bete gaituzte eta gainera kanal berriak sortzen dituzte, lehendik zeudenak bezain *******. Telebistok lan duin bat izateko eskubidea dugunez, greba mugagabea egingo dugu. Badakigu ikusleak kaltetuta aterako direla, baina, izorra daitezela! Horrela denbora gehiago edukiko dute pentsatzeko, beraien buruarekin nahiz lagun eta familiarekin egoteko, apaletako liburuak ordenatzeko eta abar.

Grabaketak

zerdiok — Thu, 10 Apr 2008 14:47:15 +0000

Badoala maketaren grabaketa… azkenean aurkitu dugu maketa produzituko digunik. Azkenportupe studioko Mattin Epelderekin gabiltza lanean, eta esan beharra dago oso gustura gaudela, profesionala delako, kritiko, exijentea, eta aldi berean, jatorra bezain irekia. Laster edukiko dugu emaitza esku artean.
Bateria grabatu dugu jada eta hurrengo astelehenean baxua eta mikelen gitarra grabatuko ditugu. Maketak 5kantu eta 2olerki izango ditu entzulearen gozemenerako (hala espero dugu…)

Bitartean zuzenekoekin jarraituko dugu; lehenik, apirilaren 11ean anoetako gaztetxean XAU taldearekin, ondoren Maiatzaren 13an Errenteriako poesia astean MIkelazulo elkartean, gero Maiatzaren 23an Saharautzek munoan antolatuko duen festan eta azkenik Maiatzak 30ean Gazteizen Sagarroiekin batera.

Espero elkar ikustea.

erreka

zerdiok — Tue, 08 Apr 2008 21:39:28 +0000

Erreka bati begira jartze naiz eta bizitza ikusten dut, mugimenduan, etenik gabe.

Lurretik begiratzen duzu eta beti antzekoa ikusten duzu, baina aldatzen doa, ura ez dago geldirik. Errekan behera zoazela paisaia aldatzen dela ikusiko duzu, beti korronte berarekin zoaz ordea.

Urak fluxu natural bat jarraitzen du eta itsasoan hiltzen da. Laku batzuk ere hilobiak dira.

Errekako ura desbideratu dezakezu harresien bidez, edo horma baten laguntzaz gerarazi. Noizbait, ordea, ur-emaria handituko da (zeruak negar egitean) eta erreak bere bideari segiko dio.

Errekak helmuga bakarra du: itsasoa. Eta itsasoan… itsasoa oso sakona da.

Mendi errebeldeak

zerdiok — Tue, 08 Apr 2008 12:37:17 +0000

Galtza motzak janztea erabaki eta asmatu. Etxetik atera bezain laster nabaritu dut hegoaldeko haizea. Kaleak ongietorria eman nahi dio etxetik ateratzen den edozeini. Eguratsa umore honez jaiki zaigu.

Motxila ere arinagoa egin zait poligonoko farmazia igarotzean, hego haizea aspirina bat bezaka sartu da birikietara.

Eta pagoetari begira ibiltzen nihoala konturatu naiz jada jazten hasia dela hostoz, jada hartu duela kolorea eta eguzkiak eskertu egin diola. Horrela badu eta zer argitu; itsasoaz, hondar horiaz eta izokin koloreko teilatuez gain.

Kuriosoa da mendien jarrera… Negua eta honen laban hotzak zorrotzen daudenean, biluztu egiten dira elurrari boikota egin nahian bezala. Beroa, hego haizea eta zeru urdina agertu orduko berriz jazten dira apain apain… ekiari ongietorria emateko.

Nabari da nola mendiek ez duten katarrorik harrapatzen.

Etxeari oraindik ez diote kolorea aldatu, garabiek bertan jarraitzen dute… baina ez da, ez artilezko jertse gorridun amonarik, ez obrerorik ageri.

Oraindik ez da iritsi nire udaberria.

Bihar arte

Oier

zerdiok — Mon, 07 Apr 2008 11:26:41 +0000

Hodeiak ihesi doaz
haizearen galtzarbean
ekiak alde egin du
negua da kostaldean
Kimuak usteltzen dira
egur zaharren gizartean
Gaua luzea egin da
esperantzaren bidean…

Amesten dugu bakean
askatasunean
noizpait libre izatean

Ukazioak esan dit
herri hau maite dudala
larreko txori txikiak
bere hegoak bezala
Pagoak, Haritzak eta
ibai ertzeko Makala
Ihintza duen goroldioa
lauburuaren itzala…

Amesten dugu bakean
askatasunean
noizpait aske izatean

Erriberako lautadan
iratiko oihanean,
lorea haziko al da?
arantza zorrotz artean
kimuak usteltzen dira
egur zaharren gizartean
ilargi gabeko gaua
esperantzaren bidean.

Maitasunaren erreka

zerdiok — Sun, 06 Apr 2008 21:29:52 +0000

Maitasuna erreka bat bezalakoa da.
Dena bere bidera itzultzen da…

Oier

Gaurko egunez

zerdiok — Fri, 04 Apr 2008 12:58:46 +0000

Gaurko egunez

Balkoira atera den artilezko jertse gorridun amonak, zihurrenik ez daki zertarako ari diren etxearen kolorea aldatzen. Hain zuzen, zaharkitua zegoelako; baina hori amonak ez du ulertzen, berari ere denborak zimurrak atera baitizkio.

Nik ere, egia esan, tabernatxoko lehiotik nire 19 urte t´erdirekin ere, ez dakit zertarako berritzen duten etxe zatar bat… Zaharra zelarik sinisgarriagoa zuen zatartasuna.

Gaurko egunez ekia atera zait, zerua urdindu da…
baina udaberria oraindik ez da iritsi ene bihotzera.

Bihar arte

Oier

outx!

zerdiok — Tue, 01 Apr 2008 19:27:16 +0000

Ez dut idazteko gogorik. Arraioa! Zertan ari naiz?

zeruaren malgutasunaz, haizeaz…

zerdiok — Mon, 31 Mar 2008 14:08:49 +0000

Denbora dagoenean beste modu batera ikusten da zerua, adibidez taberna bateko lehiotik begira zaudenean. Hodeiak, mugimenduz beteak, hutsuneak uzten dituzte eta argia ikus daiteke zeru urdinean zehar. Taberna barrutik haizea ezin da ikusi, baina bai nabari, lurreko hostoen mugimenduan eta udaberriko kimuen dardarrean, baita ile kixkurren dantzan… gortina zabalduta argi izpi bakan horiek nire begietara iristen dira…

Oier

Algunas duermen a la luz de la luna, persiguiendo sueños inposibles

zerdiok — Thu, 27 Mar 2008 07:43:55 +0000

salitre…

gauza amaigabe batengatik

elurra

zerdiok — Mon, 24 Mar 2008 15:04:15 +0000

Aprobetxatu orain, elurra dagoela, bihar agian ez baita egongo.

SLN

sssss

zerdiok — Sat, 22 Mar 2008 18:32:08 +0000

Isiltasun honekin amaitzeko hitzen bila… Googlen begiratu dut eta ezer ez. Sukaldera joan nahiz eta frigorifikoak ere ez dit fundamentuzko ezer eskaini. Baso bat ur hartu dut, baina ura gardena zegoen, hoztuta agian (ez du bufandarik). Kanpoan euria ari du, nahiko isil. Nahiago dut kazkabarraren doinua (buruan jotzen duenean ateratzen duena izan ezik).

Behintzat hau irakurri duenak jakin dezala Txinak blog hau ez duela zentsuratu.

SLN

5 tiro independentziaren alde!

zerdiok — Sun, 09 Mar 2008 01:52:24 +0000

Harridura senti beharko nukeen momentu honetan nazka barreneraino zait sartua. Bizitzaren ukazioak sortutako nazka sakon bat… izan ere duela bi egun, bost tiro bota zituen gudari abertzale batek Euskal Herri independiente baten alde, abstentzioaren alde eta eskubideen alde… Euskal Herri sozialista aske baten alde…

Isaiasen semeek ezagutuko duten baten alde…

Faxismoa faxismoaren aurka,
euskal marxisten lema.

Dear X:

zerdiok — Tue, 04 Mar 2008 19:24:35 +0000

Email anonimoak bidaltzen zizkion bere buruari. Gehienak maitasun deklarazioak ziren eta adjektibo positiboz jositakoak beste asko. Egun batean, ordea, X izeneko batek idatzi zion esanez zer egiten zuen berari, X-i, email anonimoak bidaltzen. Ez zuela inor maitasunaren jokoan harrapatzeko ahalmenik eta buruko ileak aspaldi galdu zituela gaineratu zion X-ek. Eta, mesedez, hegia hatxe gabe idazteko, ertza aipatu nahi zuenean izan ezik.

SLN

Suediatik ere entzun daitela

zerdiok — Sun, 24 Feb 2008 19:35:24 +0000

Sekulako irrika dut Larunbata iristeko… baina aldi berean ez dut gogorik. Larunbatean kontzertua dugu Garabik eta Ipar Haizeak Elgoibargo gaztetxean, kontzertu handia izango da, gogoz abestuko dut, gogor. Ostiral triste baten ondorengo larunbata izango da, barrenak askatzeko moduko larunbata… animatu joatera kontzertura, hain berezia eta indartsua izango da, non abestiak Suediatik ere entzun ahal izango baitira.
Elgoibartik Suediara,

Oier

Iceman-en lehengusuaren lehengusuba

zerdiok — Sun, 24 Feb 2008 16:40:59 +0000

Bazen behin izotzezko pertsona bat. Jaio zenean ere izotzezkoa zen. Haurdunaldian ama hipotermiaz egon zen, eta gero masaje erotikoak emanez berotu behar izan zuten. Haurrak arazo asko zituen, adibidez odolarena: odolari antikongelante bat gehitu behar izan zioten medikuek. Bihotza, halere, ez zen izotz puska bat; tenperatura baxuetan funtzionatzen zuen organo humano bat baizik.

Haurra zena hazten joan zen (adinez), mende baten laurdenera iritsi arte. Tamaina aldetik aldakorra zen, eguraldiaren menpe baitzegoen. Siberian bizi zen, amonarekin, eta neguan Islandiara joaten zen oporretara eta kaltzontziloak erostera.

Izotz nahiko opakoa zenez berea ezin zuen BIHOTZA ikusi. Sentitzen zuen, zerbait saltoka, baina ez zekien seguru benetan bihotza existitzen zen ala bere irudimenaren beste engainu bat zen (irudimen kabroia zuen). Horregatik bihotza bilatzeari ekin zion. Herriko soplete bakarra hartu eta toraxa urtutzeari ekin zion. Nerbioak, ur hotza gorputzean behera. Putzu bat. Azkenik lortu zuen bihotzeraino heltzea, baina sopleteek beroa ematen duten bezala bihotza kixkali zuen. Bihotza ikusi zuen instant batez eta gero hil egin zen eta urtu, eguzkitan.

SLN

B

zerdiok — Thu, 21 Feb 2008 07:29:23 +0000

B-k jakituria gorena zuela zioten batzuk, erantzun guztiak ezagutzen zituela. Egun batean B ezagutzen ez zuen batekin topatu zen B eta B ezagutzen ez zuenak galdetu zion B-ri:

-Nor zara?
-Ez dakit.

Udaberria goiz iritsi da.

zerdiok — Tue, 19 Feb 2008 20:58:52 +0000

bizitza

zerdiok — Mon, 18 Feb 2008 21:57:09 +0000

Bizirik bagaude segundo batzuk barru, bihar edo urte dezentetara hilko garelako da. Bizirik gaudelako hiltzen eta hilko garelako bizi baikara. Kontziente izan ez arren segundo bat aski da biziak alde egiteko; zoritxarreko ustekabeko bat eta akabo. Gerta daiteke, ordea, estutasun batean bizitzaren eta heriotzaren arteko mugan ibiltzea. Alde bat argitan eta bestea itzaletan, non amaituko duzun ez dakizula. Trantzea amaitu ostean bizitzaren aldean amaitu dezakezu, argitan. Orduan konturatzen zara bizitzak duen balioaz, zein ederra eta iheskorra den. Lehen baino bizitza gehiago duzula sentitzen duzu, ia galdu eta gero.

SLN

kaka

zerdiok — Sun, 17 Feb 2008 07:17:31 +0000

Denborarekin barnean kaka pilatzen zaigu eta kaka egin behar izaten dugu.
Antzekoa pasatzen zait idaztearekin: barnean gehiago gorde ezin dudanean idatzi egiten dut.

SLN

“guretakoak”

zerdiok — Fri, 15 Feb 2008 09:26:58 +0000

Greba egun batez, kaka zoritxarrez.
Jendeak ez du erantzun greba konbokatoriaren harira… jendea nazka-nazka eginda dago politikarekin… hain nazka eginda, non ez baititu salatu nahi izan azken urte erdian gertatutako bidegabekeria ankerrak.
Gaizki deritzot greban parte ez hartzeari. Nahiz eta ezker abertzaleko militantea (batasunekoa) ez izan, ezker abertzalea jasaten ari dena denok salatu beharko baikenuke, desberdintasun ideologikoak alde batera utzita. Eskubideak unibertsalak dira, denok aldarrikatu behar ditugu denontzat.
Ez du balio “hoiek ez dira niretakoak!” esateak… eta gero Ibarretxeren alde kalera ateratzeak, edo terrorismoaren “biktimen” alde… Edo denon alde ateratzen gara edo…

Lagun batek duela gutxi esan zidan lez, bigarren mundu gerran ederki ikusi zen “niretakoak” kontzeptua. Naziek kontzentrazio esparruetara judutarrak eramaten hasi zirenean ez zen erantzun garbirik egon, ahotsa ia inork ez zuen altxa, juduek salbu… eta gero homosexualak ere bidaltzen hasi ziren… ordurarte ixilik egon zen jendea, bere ahotsa kontra altxatzen hasi zen…
Beraz, ez ditzagun “guretakoei” egindako eskubide urraketak bakarrik salatu; guri noizpait bidegabekeriaren bat egin ezkero norbaitek gure izenean ahotsa altxatzea espero badugu behintzat.

oier

Break on through (to the other side)

zerdiok — Wed, 13 Feb 2008 12:07:17 +0000

Milaka aldiz nahi izan nuen ezagutu beste alde hori,
Jim Morrisonek ohiukatzen zuena…
Bai… beste alde hori…
paradisua… Miterrand… ez dakit nola deitu jada ezagutu dudanean.
Pertzepzioaren ateak zabaltzea lortuaz ezagutu dut beste alde hori.
Drogarik biziena, kalterik egiten ez duena hartuaz ezagutu ere,
Miterrand erakutsi didan droga gozo eta ederra.

Break on through (to the other side)

Oier

Biharko atzo, gaur al da?

zerdiok — Sun, 10 Feb 2008 01:05:35 +0000

Egunon, eguardion edo eta arratsaldeon irakurle. Zer espero zenuen ba aurkitzea, olerki bat? Agian ipuin bat? ba ez gaurkoan ez, gaurkoan azalpen edo buruhauste bat planteatu eta honen inguruan dudan iritzia azalduko dizuet.

Une bat hartu zuentzat orain, zuentzat soilik. Saiatu lasaitzen, burua aurreiritzietatik libratzen eta hartu arnasa sakon.
Orain pentsatu zer egin zenuten atzo. Zer egin zenuten?

Eta bihar zer egitea espero duzue?

Azken batean berdin dio guzti honek; zeren eta, lehenaldia zein etorkizuna ez dira errealak. Gauza erreal bakarrak unean-uneko bizipenak dira. Carpe Diem bezala ezagutzen da hau.

Une batez pentsatzera eramaten gaitu. “Biharko atzo, gaur al da?”

Tom Harcy´s life (3.kapitulua)

zerdiok — Thu, 07 Feb 2008 22:04:42 +0000

Goiza zen jada eta negozio familiarra zabalik zen. Txakur batek, aparkatuta zegoen auto gorria usnatzen zuen bitartean sartu zen gizon biboteduna dendan. Harrituta geratu zen bertan zen hatsarekin; gernuaren eta espezia indioen nahasketa batekin zintzelatutako paretak zirela iruditu zitzaion une batez, “Ahjjjj…!”

Kazadora marroia eta betaurreko ilunak zeramatzan gizon indartsuak, eta nazka aurpegi konstante bat soinean… Tomek ez zekien zergatik. Gizon nazkagarri soil bat zelakoan, hura pakean lagatzea hauteman zuen, zentzudun jokatuz.
Tom gizajoak ez zekien, zergatik jaitsi zen hainbeste erosleen tasa azken urteetan… garbi zegoen hala ere lokal zikinak eta honen atarramendu zen usainak zutela erru guztia, hau da, berak.

Harrisonen falta sumatzen zuen askotan. Denda seguratarik gabe geratu zen istripu lazgarriaren ondoren. Dendaren irabazien %50a galdu zuten, hau da, honek limosna gisa jasotzen zituen txanpon guztiak. Harrison gaixoa mugitu ezinik, hitz egin ezinik eta ia ia bizi ezinik geratu zen. “Baina kabroiak jan ederki egiten dik, eta kaka lehen baino ugariago!” Bakarrik hitzegiten hasia zen jada Tom.

Koipe zaharra erretiratzen aritu zen denda ireki aurretik, goizeko lehen eguzki izpien pean eta koipetsu zituen eskuak eta kamiseta tiranteduna. Prakak duela bi hilabeteko “bolognesa” saltsaren orban pare bat besterik ez zuten. Garbigailua estropeatu zenetik…

Kazadora marroidun gizon bibotedunak ez zirudien erosketarik egitera zihoanik, ez baitzuen artikuluak begiratu besterik egiten. Ez ote zen etorri udaletxetik ea erreglamentua errespetatzen zen ikustera… Hori pentsatzen zuen Tomek. “Ziur inspektore bat dekela… nazkagarri aurpegi horrekin zer bestela…” ia-ia berarengana joan eta esan nion, EZETZ nazkagarri aurpegiarena higiene faltarena eta gernu espeziatuaren usainarena zela… ez ote da konturatuko inoiz gazte hau… Baina tira, bera tematuta zegoen inspektorea zenaren ideiarekin.

Laster alde egin zion ideia honek burutik.
Gizon bibotedun indartsuak, txikleen sekziotik etorri eta 38. kalibreko pistola atera zionean muturren aurrean hain zuzen. Orduan txikitan ikusi zituen bakeroen pelikula guztiak oroitu zituen, nola hiltzen ziren cowboyak, eta nola egurrezko teilatuetatik jausten ziren zaldiek edateko putzuetara. Nola sheriffak ere bazuen horrelako, 38.kalibreko errebolber bat… nola bere aitak ere beti izan zuen bat gurasoen logelako bigarren armairuko laugarren kaxoian gordeta, “porsiakaso, lapurrak badatoz seme.”

“Emaidak daukaan diru guztia, memelo hori!”, benetan jakingo balu dendak irabazten zuena eguneko, lehenago alboko kioskoa lapurtuko luke. Tomek pena aurpegiarekin begiratu, eta ez zuela dirurik esan zion honi; azken aldian gaizki zihoala negozio familiarra… aita tetraplejiko zuela eta bazirela bi aste Parrotek ez zuela jaten. Gizonak, parre egin, eta sekulako zartakoa eman zion buruan pistolarekin lau zentimetroko zuloa eginaz. Eta ondoren zigarro bat piztu zuen.

Dendaren ateak ixtean egitez zuen dilindotsa izan zen Tom gazteak entzun zuen azken hotsa egun hartan, eta kanpoko txakurraren zaunka. Auto gorrian alde egin zuen lapur bibotedunak eta dendako lurra gorri utzi zuen odolez…

Egun gorri bat gehiago.

Oier

Tom Harcy´s life (2.kapitulua)

zerdiok — Tue, 05 Feb 2008 21:46:56 +0000

Desordena eta kaosa ziren nagusi pisu txiki hartan. Harrison jaunak erretzen zituen zigarroen keak horitutako hormak, lehen zuriak zirenak, unibertsitateko milaka apunte eta liburu, tontor bat eginaz pilatuta, eta erdian Tom, asteazken goiz batez kale izkin batean aurkitutako sofan jesarrita… Begiak, ordurarte sufritutakoak ahituta, eta kopeta zuri bezain bustia zuen, izerdiak bustia. New Hampsireko garaietako apunteak begiratzen ari zela, nostalgiak jota, iritsi zitzaion berri txarra.

“Aita suizidatzen saitu? eta ez dik lortu bere burua akabatzea… nik suizidatuko zioat babo horri!”, Orain ez zituen behintzat aita zaharraren kakak jaso beharko, orain aita zahar tretraplejikoarenak jaso beharko zituen… “Nork jakin Tom… agian orain hire estatus soziala igo ahalko duk!” esaten zion bere buruari kontsolazio bila. Bai noski, ziur “estatus soziala” igotzea lortuko zuela… Honetarako metodo desberdinak otu zitzaizkion:

1- Gazte errukigarria

“Goizero jaiki eta lehen gauza aitari aginak garbitu (geratzen zitzaizkionak) eta gosaria prestatuko diot. Ondoren gosaria ez duela nahi ikustean nik jango dut. Berriz aginak garbitu eta jantzi ondoren, bere aulkian jesarrita Central Park-era, paseatzera eraman eta han banku batean jesarriko gara, beno aitatxok ez du behar bankurik, nahikoa du bere ahulkiarekin. Bertan goiz osoa igaroko dugu eta eguerdian ea Hot Dog-rik nahi duen galdetuko diot . Erantzunik jasoko ez dudanez niretzat bakarrik erosi, eta patxadaz, saltxitxa zati bakoitza gozatuaz, guztia jango dut. Arratsaldean nik bezala aita paseatzen diharduten neska gazteen bila arituko naiz, errukia emanez. Horrela lagun ugari egin ahal izango dut.
Iluntzean berriz etxera itzuli eta Afaria, gozo-gozoa prestatuko diot aitatxo maiteari eta berak nahi ez duela ikustean… nik jango dut, “badakizu aita, ezin da ezer utzi platerean…”

Horrela aste bat igaro eta aita bizitza hobe batera igaroko da. Nik Donkey Dots saldu eta NY-etik alde egingo dut, parkean ezagututako neska gazte bati gerritik helduta, Parrot soinean dudala. Bizitza berregingo dut…”

bai horixe…

2- Gobernuaren laguntzak

“Tom, hau duk burutzen errazena, hik egin behar duan bakarra zera da, Gobernuak 1997ko Maiatzak 20an akordatutako tetraplejikoentzako diru laguntzak baliatzea… Hilabetez-hilabete dirudun egin haiteke.
Aita bizirik mantentzea izango duk zailena, batez ere etxe ziztrin honetan… beste guztia txorakeria hutsa duk, buzoia zabaldu eta fruituak jasotzea, aita hilabete bat gehiago bizirik mantentzearen fruituak.
Eta bizitza sozialki berreraikitzeko diru nahiko daukakenean, “1-.Gazte Errukigarria” Metodora itzuli eta aste bateko kontua izango duk.”

3- Labana zorrotzarena

“Ohetik altxa naiz, aita ezinduaren begi errukarriak ikusi ditut, “Nora hoa?” galdetuko balute bezala. Nik irrifarre lasaigarri bat bota diot, baina, bera dirudienez ez da lasaitu, eta begiak alde batetik bestera mugitzen hasi da.
Sukaldean sartu eta armairua zabaldu dut… oreo kaxak… oreo bat hartu eta jan egin dut. Aginak beltzak ditut…
Armairua itxi.
Beheko kaxoia zabaldu eta sakakortxosa atera dut, punta zorrotz bezain kiribildua duten sakakortxos horietako bat. “Zertarako behar ote du aitak sakakortxosa… ez dugu botila bat sekula ireki eta…” ernegatuta nago… urduri… ulertezina da zertarako nahi duen sakakortxos bat nire aitak.
Kaxoia itxi dut.
Berriz aitarengana joan eta galdetu egin diot sakakortxoari buruz; “Zertarako erosi zenuen sakakortxosa aita??” ez dut erantzunik jaso. Haserretu egin naiz.
Bere belaunetan eseri naiz txikitan egiten nuen bezala eta berriz galdetu diot; “Zertarako erosi zenuen sakakortxosa aita?” eta ez dut erantzunik jaso…
Ditxosozko sakakortxosa hartu eta begi bat atera diot. Dena odola isuri du nire galtza bakeroetan… beste begia ere erraz atera diot, “instrumentu honi sakaojosa deitu beharko litzaioke ezta aita?”
Aita odoluztutzen laga eta beheko kafetegira joan naiz, ebaki bat hartzera.”

Une batez pentsatuak alde batera utzi zituen Parrot-en begirada nabaritzean, zer pentsatzen ari zen nabarituko balu lez. “Behintzat hi beti izango haiz nere lagun ezta? Lagunduko didak agure nazkagarri hau zaintzen ezta?” Parroten erantzunik ez zuen jaso, baina bera gustura geratu zen. Galtza bakeroak sokaz lotu eta tirantedun kamiseta jantziaz batera atera zen etxetik.
Aitaren bila joan beharra zuen Hospitalera. Bada ez bada ere Sakakortxosa erosi zuen kale izkineko ferreterian.

Zorion (1. kapitulua)

zerdiok — Tue, 05 Feb 2008 16:19:14 +0000

Multinazional batek zoriontasunaren formula aurkitu zuen, eta patentatu, noski. Nahiz eta salmentan prezio altuan jarri arrakasta ikaragarria lortu zuen. Enpresak, gero, prezioa jaitsi zion, jende gehiagok eros zezan (fabrikazio kostua oso txikia zen, lehengaiak oso basikoak baitziren). Produktua kapsuletan saltzen zen; goizero, baraurik, bat hartu behar zen. Hori dela eta jende askok soldataren zati handi bat zoriontasuna erosteko erabiltzen zuen.

6 hilabete inguru pasa ostean pertsona gehienek zoriontasuna kapsula berde batekin lotzen zuten, edo kapsulak erosteko diruarekin. Batzuk konturatu ziren zoriontsu izatera ohitu zirela eta zoriontasuna erosteari utzi zioten. Orduan hondoa jota sentitu ziren, zoriontasun dosirik ez zutelako. 6 hilabete inguru pasa ondoren, ordea, egoera normaltzat zuten. Noizean behin zoriontsuago edo tristeago sentitzen ziren, bi egoerak bizitzen zituzten, baina zoriontasuna ezagutzen zuten.

Bitartean, kapsulak erosten jarraitzen zutenek zoriontasuna zer zen ahaztu zuten eta eguneko dosia ez zuten uzten, triste bizitzearen beldurrez. Ezin zuten mundu zoriontsu bat imajinatu egunero kapsula bat kontsumitu gabe.

SLN

Tom Harcy´s life (1.kapitulua)

zerdiok — Sun, 03 Feb 2008 23:39:00 +0000

Tom Harcy

New Yorken bizi zen Tom Harcy jauna. Ni orain ez naiz oso ondo oroitzen auzoaren izenaz, baina ederki asko gogora dezaket nola NY-eko auzo kaxkarrenetarikoa zen, kaleak zikin eta zakarrontziak botaka… beti aurki zitekeen lixkarren bat bertan, beti entzun zitezkeen poliziaren sirena hotsak eta ikus odol orbanak goizean ogia erostera jaistean, espaloi ertzetan. 40 metro karratuko pisu bat nahikoa zuen, berarentzat, bere aita Harrison Harcy zaharrarentzat eta Parrotentzat.
Bata agure zahar bezain petrala zen eta bestea George´s Pet shop-en erosi zuen loroa. Esan daiteke Parrot bera gehiago maite zuela aita baino, kaka kopuru txikiagotan egiten baitzuen, errazago egiten baitzitzaion bere kaiola garbitzea. Egia esan duela hiru egunetako ogi gogorra baino gutxiago maite zuen bizitza honetan, loroa zuen lagunik onena.

Tomek Filosofia ikasi zuen New Hampsire-ko univertsitatean eta beka bat eskeini zioten catedra ingalaterran egiteko, baina ez zuen onartu aita zaindu eta bere familiaren negozioa aurrera atera behar baitzuen.

Auzoan aldiz, inork ez zuen sinisten hori egia zenik, “Hik nola ikasiko huen ba filosofia, egunetik egunera zoroago abil mutil!”, hala esaten zuten auzokideek Tom gizajoaren piura ikustean; tirantedun kamiseta zikin bat eta bere aitak urtebetetze egunean oparitutako bakero zarpailak. Hain zen argala mutila… dena hezur, dena azal eta betaurreko zahar batzuk (unibertsitateko garaietako oroigarri), non ezin baitzituen bakeroak helduta eduki gerrikoaz… soka bat behar zuen. “Oraindik ez dira zure neurriko gerrikoak egiten gazte… sentitzen dugu.”

Fidgeral kaleko izkin batean aurkitzen zen negozio familiarra, Donkey-Dots supermerkatuak. Orain, aita jada zaharra zenez, bere kargu zegoen denda egunero zabaltzea, eta halaxe egiten zuen eta baita eguneko 8 orduetan barraren atzean egon ere. Aitak ere joaten jarraitzen zuen, bere semeaz ez zen fidatzen, eta segurtasun lanak burutzen zituen buruan bisera beltz bat jantzita, segurata bailitzan. Batzutan atearen kanpoaldean ipintzen zenean, eskalea zelakoan jendeak dirua botatzen zion.

Egia esan negozio hark, nik narratzaile objetibotik dudana zuen supermerkatutik, zipitzik ez.

Harrison Harcy

Egunetik egunera beranduago jaikitzen zen ohetik, gehiago kostatzen zitzaion gosaltzen amaitzea eta nola ez dutxan sartzea ere bai. Azken aldian inoiz baino usain txarragoa zuen, eta hori berak ederki asko nabaritzen zuen bere sudurzulo iletsuekin. Ez ote zen amaierara iristen hasia izango, “Hurbil ote duk amaiera Harri?” galdetzen hasia zen bere buruari, ez ote zen usain hura heriotzaren hatsa izango… “Ez ote nauk zoratzen hasia izango?”

Guztia zen tristezia bere barnean… seme tontoa tokatu zitzaion; lagunik ez zuen argal babolio bat, eta emaztearen falta sumatzen zuen. Hark behintzat zuhurtziaz jokatu, eta hau guztia aurreikusiaz batera, suizidatu egin zen Wiston Hoteleko 35.pisutik botata arrasti batean. Dena zen tristezia Harrisonen barnean. Atsekabetuta bizi zen.

Azkenean putzurik ilunenean murgilduta, bere emaztearen bidea jarraitzea erabaki zuen; hau da,
argia izatea eta Winston Hoteleko 35.pisutik salto egitea, etorkizuna odol putzu bero bat bihurtzeko Winston street-eko espaloi batean, seme tentela behingoz ahazteko, eta bizi guztian sinistutako hil osteko paradisuaren iruzurra egia bazen, bertan emaztearekin larrutan egiteko.

Esan eta egin, Winston Hoteleko 35. pisura igo eta lehiotik salto egin zuen, lastima momentu horretantxe bertan hirira ailegatzen ari zen lasto fardoz betetako kamioi bat bidean gurutzatu zela…
Ez paradisu, ez larrua jo, ez seme tentelaz ahaztu… ez zuen bere helburua lortu, ez zen hil, betirako tetraplejiko geratu zen. Nork behar ditu lasto fardoak NY-en… dirudienez norbaitek bai.

Oier

CO2

zerdiok — Sun, 03 Feb 2008 18:22:58 +0000

Goizero (ia), trenetik jaitsi eta oinez noanean, auto ilarak ikusten ditut. Autoen ondotik pasatzean pertsona bakarra kontatzen dut barnean, gehienetan. Agian jende gehiago dago baino oraindik gardenak dira, goiz delako. Pentsatzen hasten naiz eta pentsatzen dut zertarako erosten ditugu 4-5 plazako kotxeak? Baina gero lasaitu egiten naiz auto berriak ekologikoak direlako eta denok horrelako autoak erosten ditugunean negutegi efektuari aurre egingo diogulako, klima aldaketa geratuko dugulako, mundua salbatuko dugulako eta ni Wonder Woman edo Bill Gates naizelako.

SLN

Erabakiak

zerdiok — Sat, 02 Feb 2008 22:11:48 +0000

Laster konturatu ohi gara erabaki bat ondo hartu badugu, honen balioaz. Batez ere, nork bere bizitza zuzentzerako orduan. Erabaki bat ondo hartuta badago, dena da askatasuna, lasaitasuna eta bizipoza. Baina erabaki batzuk zailak dira ulertzen, zailak onartzen.

Oier

kritikatu

zerdiok — Fri, 01 Feb 2008 18:19:35 +0000

Kritika konstruktiboak eta ez-konstruktiboak onartzen dira.
SLN

{I can’t}

zerdiok — Wed, 30 Jan 2008 19:06:38 +0000

Lagun baten 48 edo 49 orrialdetako poema liburu bat iritsi zait, email bidez. Uste dut inoiz ez duela bueltan nire libururik jasoko. Ez naiz liburu bat idazteko gai; sugeek sokasaltoan ibiltzeko duten abilezia dut, edo gutxiago. Arrazoi batzuk:

Avogradoren zenbakia (ikus Wikipedian, nola ez) adina ideia edukitzen ditut, baina idazterako orduan ez ditut esponentzialak erabiltzen.
Hasitako asko bidean geratzen dira, amaierarik gabe.
Amaitutako gehienak akabatuta geratzen dira, orri zikinetan. Batzutan beste une batean garbira pasatzea edo hemen zintzilikatzea okurritzen zait eta orduan…
aurreko egunean idatzitakoa normalean jada ez zait gustatzen, edo
zuzenketak egiten hasten naiz, eguneko umorearen arabera, testua guztiz itxuraldatuz, telebistako kameleoiek egiten duten antzera.
Ez dut nahi jendeak literatura txarra irakurtzerik.
Zazpigarren arrazoi bat jartzeagatik, 7 zenbakia lehena baita eta 6 ez.

Hau izan da aspaldian idatzi dudan gauzarik luzeena (dinosauroaren lepo luzea albo batera lagata) eta hurrengo lerroan amaitzen dira nire hitzak.
SLN

zerdiok — Tue, 29 Jan 2008 21:17:53 +0000

Tristura da. Jausi eta jaiki ezin duen dinosauro bat bezala sentitzen naiz.
Ezin dudala jaiki esaten didate oinek eta hankek, eta lepo luze baten amaieran aurkitzen den buruak.

Baina barrenean badakit ez naizela dinosauro bat, justifikazio huts bat dela 100 tonelada pisatzen ditudala sinisteko, ez altxatzeko.

Ostruka bat bihurtu nahi izaten dut orduan…
Eta existentziatik desagertu, buruz soilik bada ere…

Baina zer da poza tristura ezagutzen ez baduzu…

Fits.

Oier